Met twee (ex)wereld kampioenen moest het Grand Masters Petanque een prachtig toernooi worden met veel bezoekers. Het mooiste was natuurlijk dat dit team met Jan van de Griend, Philippe Quintais (12 wereldtitels) en Philippe Suchaud (8 wereldtitels) kampioen zouden worden. Bekendheid van ons toernooi en van onze club in de petanquewereld zou dan tot de waarschijnlijkheden worden. Maar ook hun namen op onze wereldbeker zou uniek zijn. Mogelijk ook nog een grotere kans dat zij volgend jaar hun titel zouden verdedigen. Het mocht echter niet zo zijn. In de kwartfinales verloren zij met 10-13 van een zeer sterk spelend Nederlands selectie team bestaande uit Ad Wagenaars, Kees Koogje en Dirk Jan van Mourik (Bob van der stappen was de vierde speler, maar in die partij niet actief). Na die partij ben ik toch eens het publiek gaan tellen (voor zover dat mogelijk is). Na een rondje langs de banen telde ik 262 mensen en ik weet dat er al eerder mensen waren, die al weer weg waren na de verliespartij van het sterrenteam. En ook later bij de halve en hele finale zijn er mensen gekomen, zodat ik inschat dat er ruim meer dan 300 mensen zijn geweest en dat komt in de petanquesport toch niet veel voor. Ondanks de deelname van sterke Duitse en Belgische spelers stonden er in de halve finales alleen maar Nederlanders. Het eerder genoemde team dat de Fransen versloeg moest het nu opnemen tegen een ander selectie team bestaande uit Wietse van Keulen, Dennis Mul en Essa Agzoul. Alhoewel de uitslag van 13-6 voor dit laatste team was het toch een spannende en een lange partij. De andere halve finale was veel leuker voor ’t Zwijntje omdat er een Zwijn Frank Schepers meespeelde. Samen met zijn vaste partner Martin Bakker uit Leeuwarden en de verhinderde Bert van Dijk uit Amsterdam waren zij kampioen in de ereklasse van de Nationale competitie geworden. Bert van Dijk werd één dag tevoren vervangen door Judith van den Eijnden uit Haarlem. Niet door uitstekend spel, maar veel meer door vechtlust hadden zij de halve  finale bereikt en moesten het opnemen tegen de gerenommeerde spelers René Vreeswijk, Bob de Vroom en Sjaak Spruijt. Nu wel met goed spel wonnen ze makkelijker met 13-5.

In de finale speelde Judith aanvankelijk heel gespannen en keek het team Frank, Martin en Judith al snel tegen een achterstand van 2-10 en 4-11 aan. Wederom kwamen zij terug door hun grote vechtlust en op een stand van 12-12 speelde zij de laatste werpronde. De zenuwen van het team Wietse, Dennis en Essa werden niet in bedwang gehouden en met 3 punten was de partij gespeeld en de titel binnen. Voor Frank was het de tweede keer, nadat hij in 2005 ook al eens Groot Meester was geworden. Voor het toernooi was het de eerste keer dat er een vrouw niet alleen in de finale stond maar ook kampioen is geworden.

Ondanks het verlies van de Fransen, was het toch een prachtig toernooi met onder andere Frank als Zwijn en Apeldoorner als kampioen.