|
Filmjournalist Dana Linssen leidt Cassavetes serie in |
 |
 |
| Gigant vertoont vanaf 9 november een selectie uit het Filmmuseum retrospectief rond regisseur en acteur John Cassavetes (1929-1989). Het programma is een hommage aan Cassavetes, die alom wordt beschouwd als geestelijk vader van de Amerikaanse onafhankelijke film, én aan zijn muze en echtgenote Gena Rowlands. Dana Linssen, die onder andere hoofdredacteur is van De Filmkrant, verzorgt een inleiding bij de eerste film uit de serie. | | | | Pionier en inspirator | | John Cassavetes regisseerde tussen 1959 en 1986 twaalf films en acteerde daarnaast in verschillende televisieseries en speelfilms. Zijn werkwijze week sterk af van wat in Hollywood gebruikelijk was. Vanaf zijn debuutfilm Shadows (1959) liet Cassavetes zijn acteurs in een workshopachtige setting tot het uiterste gaan in de emotionele verkenning van hun karakters. In de loop der jaren verzamelde hij een creatieve groep spelers om zich heen die eerder character driven dan plot driven speelden, waaronder Peter Falk, Seymour Cassel, Ben Gazzara en Gena Rowlands. Filmmakers als Martin Scorsese, Jim Jarmusch en acteurs als Sean Penn erkennen zijn invloed op hun werk, maar ook Europese regisseurs als Lars von Trier, Mike Leigh en Pedro Almodóvar zijn schatplichtig aan hem. In 1989 overleed Cassavetes op 59-jarige leeftijd. | | | | Vrouw en muze | | Gena Rowlands (1930) was 35 jaar getrouwd met John Cassavetes, speelde in zeven van zijn films en was ook daarbuiten een succesvol en veelgevraagd actrice. Ze ontving Oscarnominaties voor haar rollen in A Woman Under the Influence en Gloria (1980) en won met Opening Night (1977) de prijs voor Beste Actrice op het filmfestival van Berlijn. Rowlands heeft een bijzonder talent voor het neerzetten van gewone vrouwen, maar vooral de intensiteit van haar spel onderscheidt haar van andere actrices. Na het overlijden van haar man werkte ze onder meer met Jim Jarmusch, Terence Davies en Lasse Hallström en speelde ze in drie films van zoon Nick Cassavetes: Unhook the Stars (1996), She’s So Lovely (1997) en The Notebook (2004). | | | | | | |
|
